Dostanelik politikası, hoşgörü politikasından daha açık kalplidir. Hoşgörü aslında muhafazakâr bir pratiktir, çünkü farklılık burada sadece katlanılan bir şeydir. Tolerans veya hoşgörü hâlâ katı bir özimgeye, net kontürlere sahip bir kimliğe bağlıdır. İnsan kendini hâlâ Öteki’nden kesin çizgilerle ayırmaktadır. Ayrıca iktidardan da tamamiyle uzak değildir hoşgörü pratiği. Azınlıklar, iktidardaki çoğunluk tarafından hoş görülür, tolere edilir. Dostanelik politikası, asgari bağ ile azami bağlılık, asgari akrabalıkla azami yakınlık yaratır.
Şiddetin Topolojisi // Byung-Chul Han
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder