Sürgün // ke

değişimin neresinden itibaren yanıldığımızı bilmiyoruz, yeryüzünden olabildiğince toz olmak en makul seçimlerin başında geliyor, insanların düşünceleri saçma düşüncelerden oluşabildiği için mevcut insanlarla bağ kurma zorunluluğu yoktur, bizlerin daha çok zamana ve mekana bağlı olarak gelişebilen sevgi duygularımız vardır, onların pek çoğuyla da yaşamın temelleri üzerine konuşmaya kalksak açıkça zıtlıklara düştüğümüzü görürüz. bir zamanlar tutunamamayı tutunmamak gibi iradi bir eyleme çevirebiliyorduk delikanlı gençliklerimizle, şimdilerde ise sürgün edilmişleriz, kovulmuşlarız, hayatın kıyısına itilmişleriz ama her geçen gün daha çok sayıda insan birbirini çekmeye başlıyor, bir gün hasret dolu bir kucaklama gelecek mi, şu da denebilir belki, yine uğursuz eğilimizlerimizden biliriz ki böyle durumlarda birbirimizi görmeme eğilimimiz de ağır basabilir; mutluluğu kuytularda aramak deriz buna..

ke